‫AioFilm Present آیوفیلم تقدیم می‌کند ‫مــتــرجــم: M00nLighe
‫این افسانهٔ افول که می‌گی چی هست اصلاً؟
‫توی افسانهٔ افول، نُه کشور هستن
‫و هرکدوم چیزهایی دارن که می‌درخشه ‫و بهش می‌گن آیندهٔ ذات.
‫بخاطر ذات‌های آینده، همه می‌تونن خوشحال و شاد زندگی کنن.
‫ولی یهویی زوال اومد و شروع کردن به خوردن ذات ‌آینده!
‫و وقتی که زوال هر نه‌تاشون رو بخوره،
‫آخر دنیا می‌شه و جادوی زوال نهایی به وجود میاد.
‫بد نیست؟
‫آره خلاصه؛ بخاطر همین بهترین جنگجوها کار ‫هم جمع شدند تا جلوی حالت زوال نهایی بایستن.
‫نُه نفر! نُه سرباز!
‫نه سرباز که از صمیم قلبشون ‫برای محافظت کردن از دنیا مبارزه می‌کنن.
‫ولی لوک...
‫لوک...
‫لوک!
‫هان؟ من‌ـــ
‫قسمت ۲ مقاومت‌ تاپای جان
‫اینجا...
‫هیروسه ناتسوکو.
‫این سرزمین واقعیت که می‌گفتی کجاست؟
‫این چیز رو تو احضار کرده بودی؟
‫آنیمیتور‌ها جادوگرن؟
‫صـ صـ ص صبر کن بابا!
‫تو کی هستی؟!
‫من فقط گشنمه.
‫سه روز خوابیده بودم؟
‫خب مشخصه گشنه‌ام می‌شه.
‫بخورش.
‫ایتاداکیماس.
‫خوشمزه است!
‫توی نمایهٔ شخصیت لوک ننوشته بود که می‌تونه آشپزی کنه.
‫نمایهٔ شخصیت؟
‫چی هست؟
‫درمورد من چی نوشته؟
‫چیزایی درمورد پیش‌زمینهٔ شهر و ‫چندتا چیز دیگه درمورد نُه سرباز نوشته.
‫منم اونجا بودم؟
‫لوگ بریوهارت؛ از سرزمین قهرمانان اومده.
‫قهرمان افسانه‌ای؛ شمشیر پادشاه بی‌باک رو به دست داره.
‫Ore)俺) همان منه که معمولاً پسرها به شکل غیررسمی ازش استفاده می‌کنن؛ شکل دیگهٔ من Boku)僕) هست ‫که به نسبت قبلی مودبانه‌تره که بعضاً شکل فعل رو هم عوض می‌کنه. برای اطلاعات بیشتر سرچ کنید D:
‫*
‫۱۷۵ سانتی‌متر قدشه، ۶۲کیلو‌گرم وزنشه. به صورت اول شخص خودشو اوره صدا می‌زنه.
‫تنفر: گروه زنان جوان.
‫مـ من از گروه زن‌های جوون بدم نمیاد!
‫این نمایهٔ چی چی که می‌گی چی هست اصلاً؟
‫نشانش بده!
‫با خودم نیاوردمش.
‫با دادن این اطلاعات می‌خواستی چیکار کنی؟
‫که ببینم؟
‫چیو ببینی؟
‫که خوش بگذره؟
‫منحرفی؟
‫بازم میاری؟
‫خیلی خوشمزه بود!
‫آه، ممنون بابت غذا.
‫اون میز سفید عجیب از کجا پیداش شد؟
‫آها، میز انیمیشن رو می‌گی؟
‫خود منم غافل‌گیر شدم.
‫اون چیه؟
‫فقط ببین.
‫بیا بیرون! هرچی بخوای می‌کِشَم واست!
‫هیروسه ناتسوکو تقدیم می‌کند!
‫می‌شه لطف کنی کاری که قبلاً تکرار کردی رو بکنی؟
‫هوی! می‌شنوی؟
‫میز انیمیشن رو احضار کن وگرنه نصفت می‌کنم!
‫ولی خب دفعهٔ قبل قلم هی می‌گفت:
‫«بکش. باید بکشی ناتسوکو»
‫همین‌طوری داشت حرف می‌زد.
‫با یه میز انیمیشن درخشان شروع شد که پرید بیرون،
‫بعد من یه چیزی کشیدم و «بم»‌طور پرید بیرون!
‫و بعدش من...
‫پس منبع قدرتت اینه؟
‫هوی، بابا. برش گردون.
‫هیچ احساسی ازش نمی‌گیرم.
‫برش گردون.
‫صبــ
‫لـ لـ لوک رو نخورش؛
‫هیولای بدجنس!
‫گم شو پی کارت، مومشکی!
‫انگار هنوز زنده‌ای، نه؟
‫نکن لطفاً!
‫من یکی از نُه سربازم!
‫باید بیشتر بهم احترام بذاری!
‫می‌دونی چقدر خرج دسته کلید آکرلیکت کردم؟!
‫باید باید بیشتر به طرفدارهایی که پول خرجت می‌کنن احترام بذاری.
‫مـ منظورت چیه از این حرف‌ها؟
‫اوه، ناتسوکو-سان، بیدار شدی.
‫خوشحالم که حالت خوبه.
‫ممرون! این مومشکی داره منو اذیت می‌کنهه!
‫درمانم کن!
‫معذرت می‌خوام.
‫دوستان، شهردار ما رو خواسته.
‫یعنی چی واسمون می‌ده برای شکست دادن زوال؟
‫هنوز بازجویی تو تموم نشده.
‫تا وقتی کارمون تموم می‌شه اینجا بمون.
‫نه، درواقع خواسته هیروسه ناتسوکو ‫اگه بیدار شده ما رو همراهی کنه.
‫جـ جداً؟!
‫این شهردار آخرین شهر رو که از نزدیک می‌بینم،
‫این همه لخت بودنش واقعاً خفنه.
‫حتی از واقعیت هم شدید‌تره.
‫عضلات رو نگاه!
‫هوی، یکم مودب باش!
‫این صدا!
‫بائوباب-سامای فاضله!
‫این حالتشو ببین!
‫مدل مو رو نگاه! رنگ رو! طراحی شخصیت شاهکاره!
‫معذرت می‌خوام! این یارو یکم مخش خله!
‫به به، گوش‌هاشو نگاه کن!
‫خوشحالم هنوزم همچین دختر پرشوری توی این دنیا هست.
‫دختر؟ مگه زنه؟
‫صورتم داری؟
‫اوه، پس انسانی.
‫هیروسه ناتسوکو. این سرزمین واقعیت که می‌گی کجاست؟
‫خود منم همینو می‌خوام بدونم.
‫چطوری به این شهر رسیدی؟
‫گمونم وقتی داشتم بنتوی صدفیم رو می‌خوردم، مُردم...
‫و یه جورایی توی این دنیای انیمه‌ای اسکای شدم.
‫آنیمه؟
‫بذارید توضیح بدم!
‫این دنیا یه انیمه است که توسط ‫تسورویاما کامتارو خلق شده!
‫اگه سه‌ فریمی انیمیت کنیم، هر ثانیه ۲۴ فریم می‌شه؛
‫اون موقع هرثانیه ۸تا نقاشی داره.
‫همهٔ شما توسط انیماتور‌ها نقاشی شدین.
‫خب ولی چرا باید توی دنیای افسانهٔ افول ایسکای می‌شدم؟
‫و اینکه هنوز خودمم؛ حتی شاید بتونم به دنیای خودم ایسکای شم.
‫چی؟ الان من مردم یا زنده؟
‫این جداً مُخش تاب داره.
‫مطمئنم که اون موقع مردم من.
‫جناب، چی لازم دارید؟
‫بائوباب-ساما.
‫توی دنیای ما اتفاقاتی که فراتر ‫از درک انسان باشه خیلی متداوله.
‫الان فقط یه ذات آینده واسمون باقی مونده.
‫همون‌طور که می‌دونید، لحظه‌ای که ذات آینده از بین بره،
‫زوال نهایی به وجود میاد و دنیا تموم می‌شه.
‫الان باید به هرقیمتی که شده ‫جلوی به وجود اومدن زوال نهایی رو بگیریم.
‫به نظر من باید هیروسه ناتسوکو رو عضو نه سرباز کنیم.
‫عـــــــــــــــــــــــــــه؟!
‫به نظر من این دختر می‌تونه عضوی از نه سرباز باشه. نظر شما چیه؟
‫البته که نه!
‫من نمی‌خوام این غریبهٔ نامعلوم‌الحال مومشکی عضو نه سرباز بشه.
‫اوه؟
‫می‌دونید که نه سرباز به زن نیاز نداره.
‫ها؟
‫زن‌ها زودی گریه می‌کنن؛
‫ضعیف هستن؛
‫و وقتی یه جا جمع می‌شن با هم غیبت می‌کنن.
‫ما رو عقب می‌اندازه.
‫ممرون اونجاست.
‫خب، ممرون...
‫جنگجوـه.
‫خب، شنیدی که چی گفت ممرون.
‫ممرون عیبی نداره.
‫ولی تو نباید باشی!
‫من عمراً بذارم عضو نه سرباز بشی.
‫البته منم نمی‌خواستم عضو بشم.
‫به زودی زوال از آسمون میاد و همه چیز رو به هم می‌زنه؛
‫و اگه عضو نه سرباز بشم دوباره می‌میرم.
‫زوال از آسمون میاد؟
‫زوال نمی‌تونه پرواز کنه.
‫مگه نه، کیو‌جی؟
‫احتمالش کمه ولی...
‫فقط داری چرت و پرت می‌گی.
‫مثل آدم بگو ببینم.
‫هوی!
‫خب، همه زن‌ها غیبت می‌کنن و شما رو عقب می‌اندازن؛ ‫درنتیجه منم حرفی نمی‌زنم.
‫ببین...
‫چه غلط‌ها؟
‫ای‌بابا.
‫فکر کردم می‌خوان چیزی بدن واسمون.
‫اون زن کجا رفت؟
‫خیلی تند از این‌ور رفت.
‫کجا رفت؟
‫نمی‌دونم.
‫ایول! بالاخره رفتا!
‫ممرن...
‫بابت یکم پیش...
‫آخه...
‫ممرن، می‌خوای پشتم بشینی؟
‫همین‌طوره.
‫نـ نه.
‫نمی‌شه، نمی‌شه، نمی‌شه، نمی‌شه.
‫عمراً تو این دنیا بمونم.
‫می‌رم دنیای خودمون.
‫فکر کنم همین دور و برا بود.
‫خدایا، التماست می‌کنم.
‫لطفاً منو به دنیای سابقم برگردون.
‫نمی‌خوام از دلبندم افسانهٔ افول متنفر بشم.
‫اگه دوباره منو به واقعیت برگردونی، هرکاری می‌کنم.
‫همین یک‌بار رو خواهش می‌کنم.
‫لطفاً دوباره منو برگردون به حال خودم!
‫نمی‌خوام، نمی‌خوام، نمی‌خوام، نمی‌خوام!
‫می‌خوام برم خونه!
‫می‌خوام برم خونـــــــــــــــه!
‫اگه می‌دونستم این‌طوری می‌شه ایسکا‌ی‌های بیشتری تماشا می‌کردم.
‫چطوری می‌تونم به دنیای خودم برسم؟
‫خب اینم برد صدم من.
‫یه‌بار دیگه!
‫بیا یه بار دیگه بازی کنیم!
‫خوشمزه است!
‫نباید می‌ذاشتی این زنیکه بیاد تو.
‫گفتی زوال می‌خواد از آسمون بیاد؟
‫باورش می‌کنی؟
‫هیروسه ناتسوکو درمورد ارتش قبلی زوال خبر داشت.
‫ظاهراً توی دنیای واقعیت، یه چیزی هست به اسم نمایهٔ چی چی...
‫و هرچیزی رو توش نوشته.
‫ها؟ این چیه دیگه؟
‫خب، چطوری از آسون میان؟
‫یه چیزی بده بکشم واست.
‫این سفینهٔ مادره.
‫زوال‌های پرنده از این میان بیرون.
‫تو...
‫واقعاً خوب نقاشی می‌کشی‌ها!
‫بخاطرش پول می‌گرفتم.
‫نظرتون چیه؟
‫تا الان این تایپ رو ندیدم.
‫احتمال از آسمون اومدنش صفر نیست، ولی...
‫زوال توی جشن برداشت سر و کله‌اش پیدا می‌شه.
‫سه‌روزه.
‫بخش بزرگی از محصولات نابود می‌شه
‫که باعث می‌شه توی آخرین شهر قحطی‌ بیاد ‫و خیلی‌ها بمیرن.
‫نترسونم.
‫هدفت چیه؟
‫چرا دوباره برگشتی اینجا؟
‫می‌خوام برگردم دنیای خودم، ولی نمی‌دونم چطوری برسم اونجا.
‫اگه قراره برای مدّتی توی این دنیا زندگی کنم،
‫یه چیزی هست که باید به هر نحوی شده ازش محافظت کنم.
‫می‌خوای از چی محافظت کنی؟
‫خب...
‫غذاست!
‫هرروز تا وقتی که به زندگی برگردم...
‫می‌خوام غذا بخورم!
‫خوشمزه است!
‫داره درمورد چی صحبت می‌کنه؟
‫می‌تونی مثل دفعهٔ قبلی از احضار آنیماتوریت استفاده نکنی؟
‫نه. قلمم دیگه با من صحبت نمی‌کنه، ‫پس شاید اصلاً نتونم دوباره انجامش بدم.
‫ولی می‌خوام عضو نه سرباز بشم.
‫نگفتی می‌خوای کنار بکشی؟
‫دوباره فکر کردم و دیدم که با توجه به نمایهٔ شخصیتی،
‫نه سرباز می‌تونن هرچقدر که می‌خوان ‫توی رستوران کناری بخورن و بنوشن.
‫اینقدر به فکر شکمت نباش!
‫عمراً بتونه از نه سرباز باشه!
‫نه سرباز رو دست‌کم نگیری‌ها، مگه نه لوک؟
‫یه شرط دارم.
‫اگه همون‌طور که گفتی توی سه‌روز زوال ‫بیاد و ما بتونیم شکستشون بدیم...
‫رسماً با عضویتت توی نه سرباز موافقت می‌کنم.
‫ای‌بابا، خسته شدم.
‫واقعاً باید دنبال یه راه باشم که بتونم برگردم دنیای واقعی.
‫خوش‌ آمدی!
‫بـ ببخشید، من...
‫آه، تو هیروسه ناتسوکویی!
‫عضو جدید نه‌ سربازی؟
‫ایول. خبر‌ها زود می‌پیچه انگار.
‫من نائومیم. اینجا مدیرم ولی سالن قهرمانان رو هم اداره می‌کنم.
‫پس اگه چیزی خواستی، به خودم بگو.
‫معادل milk beerـه. فکر نکنم معادل فارسی داشته باشه و صرفاً یه کلمهٔ من درآوردیه.اگه مطمئن هستید معادل فارسی داره توی کامنت‌ها بگین. ممنون!
‫بفرما، شیرجو.
‫این همون شیرجوـه که کلی دیدمش؟
‫عالیه! چه مزه‌ای داره!
‫بفرما.
‫قبل نبرد باید کتلت بخوری.
‫اون موقع می‌تونی حساب زوال رو کف دستش بذاری!
‫شوخی!
‫شنیدم می‌تونی جادوی احضار خفن بزنی.
‫این شخصیت فرعی منو یاد یه نفری می‌اندازه.
‫همین الانشم شهر رو از شر زوال نجات دادی!
‫نائومی؟
‫اوه، ببخشید.
‫جایی همدیگه رو دیدیم؟
‫رئیسه!
‫بخوریشا!
‫«نائومی» اسم رئیسه.
‫خب، خوش بگذره.
‫آها، گمونم یکی از تولید‌کننده‌های افسانهٔ افول بود.
‫نمی‌دونم رئیس می‌دونه یه شخصیت فرعی شده یا نه.
‫اگه آدم‌های دنیای واقعی اینجا باشن، ‫شاید بتونم یکیشونو پیدا کنم.
‫شاید یه نشونه یا راهنمایی باشه.
‫دنیای واقعی...
‫واقعاً دلم می‌خواد برگردم؟
‫عجله کن!
‫باید تا امروز تمومش کنیم!
‫وقتش شد.
‫واقعاً اومد.
‫ممورن. یونیو. حواستون به شهر باشه.
‫مفهومه.
‫همه موفق باشید!
‫تو از اینور.
‫هـ هوی!
‫از جادوی احضارت استفاده کن.
‫گفتم که، نمی‌تونم.
‫وجود زوال تأیید شد.
‫اوضاع خرابه.
‫اینکه لوک بتونه جلوی همشون وایسه، ۳ درصده.
‫دیدی؟ زودباش بیا عقب و فرار کن!
‫اگه فرار کنم کی قراره از شهر محافظت کنه؟
‫بمیر یا بجنگ. فقط یکیش.
‫نه سرباز بودن همینه!
‫لوک!
‫بکش. باید بکش، ناتسوکو.
‫اومد؟
‫بکشش.
‫ببین، می‌شنوی؟
‫نه، چیزی نمی‌شنوم.
‫بکش. باید بکشی.
‫لطفاً زود باش و از جادوی احضارت استفاده کن! وگرنه لوک...
‫عیبی نداره. نگران نباش. اگه قبلی رو بشه کشید خیلی راحت می‌شه!
‫دوباره می‌تونم اون چیز گُنده رو بکشم.
‫زود باش!
‫از آثار قبلی نمی‌شه استفاده کرد.
‫نمی‌تونی یه چیز رو دوباره بکشی.
‫چی؟!
‫دوباره نمی‌تونی یه چیزی رو بکشی.
‫هربار یه چیز جدید.
‫اول نباید اینو می‌گفتی؟
‫ناتسوکو-سان، زود باش! لوک تنهایی از پسشون بر نمیاد!
‫ضدهوایی...
‫شلیک!
‫مگی آمیدکی ماگیا!
‫ضدهوایی...
‫ضدهوایی، ضدهوایی، ضدهوایی، ضدهوایی، ضدهوایی...
‫هیروسه ناتسوکو!
‫فهمیدم!
‫لعنتی. تمومی ندارن.
‫ناتسوکو-سان!
‫فقط چند دقیقه می‌تونیم تحمل کنیم!
‫ناتسوکو!
‫تمومه!
‫بـــــــــــــرو!
‫این مومشکی جدی انجامش داد.
‫مقدار زوال صفر درصد!
‫زوال از بین رفت!
‫خسته نبا...
‫خوشمزه است!
‫همهٔ اینا رو خودت پختی، لوک؟
‫آره.
‫گمونم دوباره سه‌ روز خوابیده بودم.
‫البته کشیدن اون انیمیشن برای من سه روز طول می‌کشید.
‫چیه؟
‫نه، هیچی نیست.
‫اینم بخور.
‫به به!
‫خوشمزه است!
‫AioFilm Present آیوفیلم تقدیم می‌کند ‫مــتــرجــم: M00nLighe
‫قسمت سوم: «تقدیر»