رسانه‌ی آیوفیلم تقدیم می‌کند :مترجمان WearyNoble & Nekoyeet @AioSub | @AioFilmcom
‫قسمت سوم ‫بنفشۀ آغشته به خون
‫حواست برای چی پرته؟
‫روری-سان خیلی سخت کار می‌کنه؟
‫به گمونم از کار کردن خوشش می‌آد.
‫شاید به حقوقی که می‌گیره هم ربط داشته باشه.
‫چطوری بهمون حقوق می‌دن؟
‫چرا از رئیس نمی‌پرسی؟
‫ولی اول، مطمئن شو که ‫می‌تونی کارتو درست انجام بدی.
‫رئیس.
‫عا، وقت خوبی رسیدی، سوکاهارا.
‫به‌نظر مهمون جدید داریم.
‫امروز خودم ترتیبشونو می‌دم.
‫عه، واقعا؟ باشه، روت حساب می‌کنم!
‫آبجو، آبجو!
‫صورتش بنفشه‌ست...
‫اینجا کجاست؟
‫به تاسوگاره هتل خوش اومدید.
‫تاسوگاره هتل؟
‫این هتل بین دنیای زندگان و مردگان وجود داره.
‫پس این یه تجربۀ نزدیک به مرگه؟
‫جالبه، فکر می‌کردم رود سانزو باشه، نه یه هتل.
‫- از اینجا به کجا می‌ریم؟ ‫- یا به دنیای زندگان یا مردگان.
‫دنیای زندگان یا مردگان....
‫خودم حواسم بهش هست.
‫اتاق شما طبقۀ دوم...
‫تاسوکاره...
‫تاسوکاره؟
‫اوه آره، ریشه کلمۀ ژاپنی واسه گرگ و میش.
‫یعنی «کی هستی؟»
‫خیلی وقت پیش، مردم نمی‌تونستن صورت ‫همدیگه رو موقع گرگ و میش تشخیص بدن
‫بله.
‫چشمای ما خیلی اوقات چیزایی که میبینن اشتباهه.
‫اینم از اتاقتون آقا.
‫چه اتاق خوبی.
‫هر اتاق خاص به
‫حافظۀ هر مهمون شکل گرفته.
‫خاطراتم؟
‫بله. گشتن اتاقتون می‌تونه توی برگردوندنشون کمکتون کنه.
‫که اینطور... ولی از کجا شروع کنم؟
‫بذارید کمکتون کنم.
‫لطف می‌کنی.
‫یه عکس خانوادگی؟
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نیازی نیست محتاط باشی.
‫چندتا چیز به یاد اوردم.
‫این یه لیست از قربانی‌هاست.
‫یه لیست از قربانی‌ها؟
‫قربانیای یه مهاجم.
‫یه مهاجم؟
‫چرا اونو دارید؟
‫مشخصا من این کارو نکردم.
‫راستش، من یه کارآگاهم که ‫متخصص جرائم و حملات خیابانیه.
‫- یه کارآگاه؟ ‫- یه نگاه به این بنداز؟
‫هنوزم باورم نمی‌کنی؟
‫قبوله.
‫خدا رو شکر.
‫از یه کارت تبلیغاتی واسه نشون ‫گذاشتن لای کتاب استفاده کردم.
‫«آژانس کارآگاهی اوسوتو.»
‫اوسوتو...؟
‫ماساکی.
‫اوسوتو
‫اوسوتو ماساکی
‫اسم من اوسوتو ماساکیه. از دیدنت خوشبختم.
‫پس یه کارآگاهید.
‫عذر می‌خوام.
‫من سوکاهارا نکو هستم، یکی از کارکنان اینجا.
‫یه استراحتی بکنیم؟
‫سالن غذاخوری‌ای هست؟
‫بله، لطفا دنبالم بیاید.
‫حمله ها به نظر دارن افزایش پیدا می‌کنن.
‫راستشو بخوای، پلیس تنهایی ‫نمی‌تونه به این پرونده‌ها رسیدگی کنه.
‫واقعا سرمو مشغول کرده بود.
‫برای چی باید یه نفر همچین جنایاتی مرتکب بشه؟
‫انگیزه‌های زیادی هست. ‫خشونت، لذت...
‫نیاز به سلطه‌گری...
‫انجام وظیفه یا احساس یه قدرت.
‫واقعا؟
‫خوش اومدید.
‫مهمانمون یه نوشیدنی می‌خوان.
‫یه قهوه لطفا.
‫به روی چشم.
‫نگران خانواده‌تون توی دنیای زندگانید؟
‫اگه اشتباه می‌کنم، عذر می‌خوام.
‫همین چند وقت پیش متوجه اون عکس توی اتاقتون شدم.
‫یه عکس از دوران کودکیمه.
‫پدر و مادرم دکتر بودن.
‫جراحای بالارده جهانی.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫از قرار معلوم هم می‌خواستن ‫منم توی جای پاشون قدم بذارم...
‫ولی بجاش یه کارآگاه شدید.
‫ناامیدشون کردم.
‫حتی اگه دکترم می‌شدم، هیچ‌وقت به خوبی اونا نمی‌شدم.
‫دکترا حتی قبل اینکه مدرکشونو ‫بگیرن هم سرشون شلوغه.
‫وقتی دانشجوئن، تنها کاری که می‌کنن مطالعه‌ست.
‫اون نوع زندگی واقعا واسه من ساخته نشده بود.
‫آره، قبلا هم اینو شنیده بودم.
‫داشنجوهای پزشکی همیشه گرفتارن.
‫بفرمایید.
‫نوش جان.
‫چه خوش‌تیپه.
‫منظورتون آتوری-سنپایه؟
‫منم همین فکرو می‌کنم.
‫اسمش آتوریه؟
‫خوش به‌حالش.
‫نکو-چان.
‫کارت با مهمونه تموم شد؟
‫اون خسته بود برگشت استراحت بکنه.
‫واقعا؟
‫پس می‌تونم ازت یه خواهشی بکنم؟
‫به چی نیاز دارید؟
‫بفرما تو.
‫پس این اتاق شماست...
‫موسیقی دوست دارید؟
‫می‌شه بهتون گفت که خورۀ موسیقی هستید؟
‫اون تنها چیزیه که به یاد اوردم.
‫هیچ ایده‌ای درباره چیز دیگه‌ای ندارم.
‫خب، منو-سان چه آهنگی می‌خواست؟
‫تا وقتی که به فضای بار ‫بخوره هرچی باشه طوری نیست.
‫صحیح...
‫باید خیلی خوب باشه که از میون یه عالمه بتونید انتخاب کنید.
‫اتاق من هیچ ارزش سرگرمی‌ای نداره.
‫تنها کاری که می‌تونم بکنم ‫زل زدن به ته بلیط سان کیومه
‫و یه رویا از کنسرت.
‫لیست خفن آهنگا، ‫بخشای ناز گفت‌وگو...
‫اینقدر نازه، اینقدر خفنه، اینقدر بی‌نقصه که درد داره.
‫می‌خوام تا ابد توش غرق بشم.
‫هنوز انتخابتونو نکردید؟
‫انتخابش سخته. همه‌شون خیلی خوبن.
‫یه خوره باهاتون همدردی می‌کنه.
‫هرچه دم دست اومد انتخاب می‌کنم.
‫این!
‫آتوری-سنپای؟
‫بیا، بگیرش.
‫چشم.
‫راستی، بیرون پنجره‌تون گرگ و میش نیست.
‫راستش، اتاق من از روز سومی که اینجا بودم
‫توی شب گیر کرده.
‫چرا شب؟
‫کی می‌دونه.
‫یه قطار. یه قطار متحرک.
‫- خورۀ قطارم هستید؟ ‫- فکر نکنم.
‫اونقدر به قطارا علاقه ندارم.
‫چیز دیگه‌ای به‌یاد ندارید؟
‫یادم می‌آد که صبح خونه‌مون رو ترک کردم...
‫ولی نمی‌دونم سوار قطار شدم یا نه.
‫واقعا؟
‫چه خوبه.
‫باید از آتوری-کون باباتش تشکر کنم.
‫منو-سان.
‫اینکه یادت بیاد کی هستی سخته، مگه نه؟
‫زیاد نگرانش نباش.
‫احساس می‌کنم از تو هم باید تشکر کنم.
‫باهام بیا.
‫هرچی می‌خوای وردار.
‫گفتنش خیلی راحته.
‫تعارف نکن. هرچی می‌خوای بردار.
‫اوه.
‫اگه دوست داری می‌تونی برش داری.
‫واقعا؟
‫خیلی ممنون.
‫خب، ببینیم اوسوتو-ساما چه‌کاره‌ست.
‫وقتی که از خواب بلند شدم و دیدم اتاقم تغییر کرده شوکه شدم.
‫معذرت می‌خوام.
...یادم رفت این مورد رو بگم
بعضی وقت‌ها پیش می‌آد هتل تغییراتی توی اتاق‌تون ایجاد کنه
.تا توی یادآوری خاطرات‌تون به‌تون کمک کنه
.پس دلیلش اینه
خب، بازم کمکم می‌کنی؟ - !حتماً -
.یه کارت دانش‌جویی و کارنامه
برا امساله؟
اون چیه؟
.از تو کمد پیداش کردم
.خیسه
.این یکیم خیسه
.ببخشید ترسوندمت
.اون دوست‌دخترمه
...گمون کنم
.اون روز سر قرار بودیم
.بارون می‌آد
.آره... هوا بارونی بود
.و اینا لباسایین که پوشیده بودم
.آقای اوسوتو، این‌جا گل بنفشه هست
گل بنفشه؟
جناب اوسوتو؟
اوه نه، چه خاکی بر سرم کنم؟
!کمک! یکی بیاد کمک
حال‌تون خوبه آقای اوسوتو؟
.نگران نباشید. اون چاقوخوردن بازسازی یه خاطره از دنیای زندگان بوده
.این‌جا آسیبی به‌تون نرسیده
بازسازی خاطره؟
...که این‌طور
.بفرمایید چایی
.کمک می‌کنه آروم شید
،آقای اوسوتو
درمورد واژه‌ی گرگ‌ومیش صحبت کردیم درسته؟
.تاسوکاره
«هویت شما چیه؟»
.فکر کنم فهمیدم راجع به هویت‌تون یه چیزایی فهمیدم
اوه؟ می‌دونی من کیم؟
.بله
.زودتر بگو پس
...خب، کاملاً مطمئن نیستم ولی
.فکر کنم شما یه مجرمید
یه مجرم؟
من؟
چی داری می‌گی برای خودت؟
...جناب، گمونم سوکاهارا خسته‌ شده
.مطمئنم که دلیل این حرفشو می‌گه
.بذار بشنویم
.با خاطرات توی اتاق‌تون شروع می‌کنم
.آقای اوسوتو سه بار به من دروغ گفتند
اوه؟ اولیش چی بوده؟
.شما کارآگاه نیستید
.بهت کارتمو نشون دادم
.اون چیزی رو ثابت نمی‌کنه
.منم کارتای جعلی به افرادی که توی کنسرت می‌بینم می‌دم
دلیلی که به‌تون مشکوکم اینه که
.اینو توی اتاق‌تون پیدا کردم
.کارت دانش‌جویی و کارنامه‌تونه
.هم دانش‌جوئم هم کارآگاه
.همه‌ی نمراتشم بالاست... یه دانش‌جوی نمونه
کسی که کارآگاهه می‌تونه این‌قدر وقت برای درساش بذاره؟
.غیرممکنه. اون دانش‌جوی سال پنجم پزشکیه
.دقیقاً
.خودشون گفتن که دکترها قبل فارغ‌التحصیلی هم حسابی مشغولن
یه دانش‌جوی سال پنجم پزشکی باید حسابی مشغول باشه، نه؟
.درسته
.بابام اون کارت رو برام وقتی بچه بودم درست کرد
.من کارآگاه نیستم
.ادامه بده
...دروغ دوم اینه
.لیست قربانی‌هاتون
اگه کارآگاه یا پلیس نیستین، چرا این تصاویر رو دارید؟
.دلیلش اینه که قاتل شمایید
.این‌ها یادگاری‌های جرم‌ها هستن
...و دروغ سوم
.این فرد توی تصویر هست
.ایشون معشوقه‌ی شما نیست. معتقدم که هدف بعدی شماست
.حدس می‌زنم وقتی می‌خواستید بهش حمله کنید دچار سانحه شدین
مدرکی هم داری؟
.خیر
.فقط به یکی از افراد داخل عکس‌های یادگاری خیلی شبیهه
.که این‌طور
.دست مریزاد سوکاهارا-سان
.مثل کارآگاه‌های توی کتابایی
...هرچند
.کنج‌کاوی زیاد می‌تونه به کشتنت بده
.اینو وقتی داشتم اتاق رو می‌گشتم پیدا کردم
.خوبه که زیر تخت قایمش کردم
...نجاتم بدین
.همه‌ی فرضیاتت درست بود، کارآگاه بزرگ
.ولی الآن، به‌خاطر تو همه‌تون می‌میرید
.وقتی برگردین به دنیای زندگان، لوم می‌دین
.نمی‌تونم اجازه‌ی همچین اتفاقی رو بدم
.با تو شروع می‌کنم روری-سان
!جهنم
.اگه کسیو توی این هتل بکشی مستقیم می‌ری به جهنم
.هیچ راه برگشتی نیست
جهنم؟
...از این‌جا یا برمی‌گردی به دنیای زندگان یا می‌ری به دنیای پس از زندگی
الآن جهنمم اضافه شد؟
.از مدیر بپرسید اگه می‌خواید
!عذر می‌خوام
روری-سان، حالت خوبه؟
چی کار باید کنیم؟
...اول باید دست‌وپای آقای اوسوتو رو ببندیم
.لیاقت احترامو نداره
.زندانیش می‌کنیم بعد می‌ریم دنیای زندگان لوش می‌دیم
!نمی‌تونید این کارو کنید
.قربان
.وقتی به دنیای زندگان برگردین، خاطرات‌تون از هتل پاک می‌شه
چی؟
بهش فکر کنید. تا حالا چیزی راجع به هتل شنیدین؟
نه، درسته؟
پس وقتی برگردیم مثل غریبه‌ها می‌شیم؟
.خیله خب، آتوری-کون، میهمان عزیزمون رو ول کن
چی این‌قدر خنده‌داره؟
،شرمنده ولی خیلی خنده‌داره که
.حتی شما کارکنان هتل هم، قوانین این‌جا رو نمی‌دونید
جناب، جهنم واقعاً وجود داره؟ - .بله -
.شنیدم جهنم عذابی ابدیه که حتی جنون هم نمی‌تونه نجاتت بده
...مرگ لحظه‌ای نیست، عذابی ابدیه
.و این چیزیه که هیچ‌جوره نمی‌خوام گرفتارش شم
.اوسوتو-سان. سریع از این‌جا برید
.افرادی که می‌آن این‌جا حتی نمی‌دونن زنده‌ن یا مرده
.نمی‌خوام برم ولی انگار چاره‌ی دیگه‌ای ندارم
.میهمان عزیزمون هتل رو ترک می‌کنن
.واقعاً همه‌چیشو فهمیدی ها
.خیلی خفن بود. گل کاشتی
...امم
...به‌خاطر اون اتفاق، امم
...ازت
.ممنونم
--فکر نکن خوش‌حالم که نجاتم دادیا
!بالاخره، همه‌ش تقصیر کارآگاه‌بازی تو بود
.وقتشه برگردیم سر کارمون
اوسوتو-سان؟
.خوش برگشتین
چرا برگشتی؟
.نمی‌دونستم کجا باید برم
.هنوز نمی‌دونم مرده‌م یا زنده‌م
.دلیل منطقی‌ای برای برگشت‌تونه
.فقط بازگیری صورت‌تون کافی نیست .باید بدونید مردین یا زنده‌اید
!رئیس
!اون یه مجرمه! نباید بذاریم این‌جا بمونه
.به‌تون صدمه‌ای نمی‌زنم
،علاقه‌ای به بچه‌ها ندارم
.و نمی‌خوامم برم به جهنم
پس این بحثا الکیه
.وقتی حتی توی دنیای واقعی همو نمی‌شناسیم
...ولی
.هتل میزبان تمامی میهماناست، فارغ از هویت‌شون
.فرقی نداره که یه شهروند نمونه‌اید، یا یه خلافکار بزرگ
.اگه قانون هتل اینه که هیچ
.بیا یه آتش‌لس موقت حسابش کنیم
می‌فهمید که، درسته؟
...می‌فهمم، حداقلش
.تا وقتی که داخل هتلیم باشه
.چرا که نه
.تا وقتی که داخل هتلیم
.بریم سراغ کارهای اقامت‌تون
.اوه و یه چیز دیگه هم باید بگم
.کسی تا ابد نمی‌تونه داخل هتل بمونه
.وقتی زمانش برسه، ناپدید می‌شن
.پس پیشنهاد می‌کنم زودتر خاطرات‌تون رو بازیابی کنید
صورت یه فرد با هویتش در ارتباطه، درسته؟
پس چرا این‌قدر صورتش شبیه بچه سوسولاست؟
ارائه‌ای از رسانه‌ی آیوفیلم :مترجمان WearyNoble & Nekoyeet @AioSub | @AioFilmcom